TİĞİN DANYAL

1969 yılında, yeşil’in çıldırdığı, dik yamaçların maviyle seviştiği, gök kubbesinde kuzgunların uçustuğu, yosun kokan canım Trabzonum da doğdum.Babamızın memuriyeti nedeniyle ilkokul eğitimimi , ülkemin 5 farklı yerleşiminde tamamladım. Çocuk yüreği ile dost edinebilmek ve o dostları kısa sürede kaybetmek ne acıydı.

Babamızın ebedi vedasıyla Ankara’ya yerleştik.Hayatımın ve var olmanın bilimsel tasdiki için 4 senemi Eskişehir Anadolu Üniversitesinde geçirdim.Genç ve taze yılların rüya tadını iş arama çabaları bozuvermişti.

Hemen arkasından, 1994 yılında biricik ülkemin olağanüstü olayların tavan yaptığı topraklarında, vatani görev borcumuzu, çok derin acı ve tecrübelerle tamamladım.

1996 senesinde “ben artık daha da büyüdüm, yuvadan uçma vakti geldi” diyerek İstanbul’a yerleştim.

Aklımı çelen iki sevgiliden, mavi derine tutkun kalıp yaşarken, diğer büyük desteğim canımıniçi eşimle evlendim.

Mutlu küçük evimizde, hayata birlikte tutunmaya çalışıp, yaşamaya devam ediyoruz…

Yavaş yavaş derin mavi lacivertleşirken , beyazımsı kremsi taşlar öbek öbek altımda sıralanıyor...

Bir ,iki, üç….olmuyor.Sinüslerim iyice boşalıp tuzlu suyun gırtlağımdaki tadı artarken son defa deyip palet vuruyorum…

Genzime kaçan tuzlu suyu şnorkelimden tahliye ederken , 100 lük tüfeğimin , 18 mm 26 cm lik latekslerini , 2.çentiğe hasret kalmış palamutu yerleştiriyorum…

Sol tarafım kayalıklıklarlar var.İlk once sağa ve açığa sonrada sola doğru ilerliyorum.Yaklaşık 10 m derinliğe geldiğimde erişteler ile birlikte anemonlar dansa başlıyor…

Başımın içinde” çtr çıt çıt” eden seslere kulak asmadan beklerken, sol tarafımdam iki karışım büyüklüğünde kuyruğu olan, alacalı bulacalı sadece kuyruk bitimini görebildiğim bir yaratığın karanlık derin ve geniş ağızlı bir mağraya, tozu dumana katarak aktığını görüyorum.